“NAVOIY VA GULI” DOSTONIDA TEONIMLARNING LINGVOMADANIY XUSUSIYATLARI
DOI:
https://doi.org/10.67227/h04bys44Kalit so‘zlar:
onomastika, teonim, profetonim, biblionim, lingvokulturologiya, doston, baxshichilik, diniy-irfoniy dunyoqarash, atoqli ot.Abstrak
Maqolada oʻzbek xalq dostoni “Navoiy va Guli”da qoʻllangan teonimlar (ilohiy va muqaddas nomlar) ning lingvomadaniy xususiyatlari tahlil qilinadi. Doston matnidan terib olingan birliklar — Yaratganning nomlari (Xudo, Olloh, Robbim, Iloh, irfoniy “Doʻst”), paygʻambar va avliyolar nomlari (Rasul, Mustafo, Ali, Xizr) hamda ular bilan bogʻliq muqaddas onomastik birliklar (Qurʼoni Karim, Bismillo) semantik va madaniy jihatdan oʻrganiladi. Teonimlarning xalqning diniy-irfoniy dunyoqarashi bilan bogʻliqligi va matndagi uslubiy vazifasi yoritiladi.
Yuklashlar
Havolalar
1. Navoiy va Guli dostoni. [Aytuvchi / nashrga tayyorlovchi, nashr joyi va yili – bosma manbadan to‘ldiriladi].
2. Begmatov E. A. O‘zbek ismlari ma’nosi. Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi, 2016.
3. Суперанская А. В. Общая теория имени собственного. М.: Наука, 1973.
4. Подольская Н. В. Словарь русской ономастической терминологии. М.: Наука, 1988.
5. Маслова В. А. Лингвокультурология. М.: Издательский центр «Академия», 2001.
6. Телия В. Н. Русская фразеология: семантический, прагматический и лингвокультурологический аспекты. М., 1996.
7. Rahmatullayev Sh. O‘zbek tilining izohli frazeologik lug‘ati. Toshkent: O‘qituvchi, 1978.
