N. V. GOGOL VA M. Y. SALTIKOV-SHEDRIN IJODIDA SATIRA BADIIY METOD SIFATIDA
DOI:
https://doi.org/10.67227/6gxss491Kalit so‘zlar:
satira, badiiy metod, grotesk, komiklik, ezop tili, parodiya, tiplashtirish, Gogol, Saltikov-Shedrin.Abstrak
Maqolada satira N. V. Gogol va M. Y. Saltikov-Shedrin ijodida badiiy metod sifatida tadqiq etiladi. “Revizor”, “O‘lik jonlar”, “Bir shahar tarixi” va “Janob Golovlyovlar” asarlari to‘qqizta mezon bo‘yicha qiyosiy tahlil qilinib, Gogol satirasi o‘quvchining o‘zini tanishiga, Saltikov-Shedrin satirasi esa tahliliy masofa va grotesk tiplashtirishga asoslanishi ko‘rsatib beriladi.
Yuklashlar
Havolalar
1. Бахтин М. М. Рабле и Гоголь (Искусство слова и народная смеховая культура) // Бахтин М. М. Вопросы литературы и эстетики: исследования разных лет. – Москва: Художественная литература, 1975. – С. 484–495.
2. Бегжанова М. А. Проблемы освоения традиций Н. В. Гоголя в узбекской советской литературе: дис. … канд. филол. наук: 10.01.03. – Ташкент, 1983. – 197 с. – URL: https://www.dissercat.com/content/problemy-osvoeniya-traditsii-nv-gogolya-v-uzbekskoi-sovetskoi-literature.
3. Белый А. Мастерство Гоголя: исследование. – Москва; Ленинград: ОГИЗ; ГИХЛ, 1934. – 324 с.
4. Бушмин А. С. Художественный мир Салтыкова-Щедрина: избранные труды. – Ленинград: Наука, 1987. – 365 с.
5. Виноградова В. Н. Языковая картина мира в сатире М. Е. Салтыкова-Щедрина // Словообразование. Стилистика. Лингвистическая поэтика: сборник научных статей, посвящённый юбилею В. Н. Виноградовой / под ред. Н. А. Николиной, З. Ю. Петровой, Н. А. Фатеевой. – Москва: Институт русского языка им. В. В. Виноградова РАН, 2024. – С. 8–16. – URL: https://ruslang.ru/sites/default/files/doc/vinogradova_anniv/1-vinogradova.pdf.
6. Гоголь Н. В. Полное собрание сочинений: в 14 т. – Москва; Ленинград: Издательство АН СССР, 1937–1952. – URL: http://feb-web.ru/feb/gogol/texts/ps0/ps8/ps8-432-.htm.
7. Манн Ю. В. Поэтика Гоголя. – 2-е изд., доп. – Москва: Художественная литература, 1988. – 413 с.
8. Николаев Д. П. Сатира Щедрина и реалистический гротеск. – Москва: Художественная литература, 1977. – 358 с.
9. Пропп В. Я. Проблемы комизма и смеха. – Москва: Искусство, 1976. – 183 с.
10. Салтыков-Щедрин М. Е. Собрание сочинений: в 20 т. – Москва: Художественная литература, 1965–1977. – URL: https://rvb.ru/saltykov-shchedrin/01text/vol_08/01text/0231-0245.htm.
11. Тынянов Ю. Н. Достоевский и Гоголь (к теории пародии) // Тынянов Ю. Н. Поэтика. История литературы. Кино. – Москва: Наука, 1977. – С. 198–226.
12. Тюпа В. И. Сатирический дискурс Гоголя // Analysieren als Deuten: Wolf Schmid zum 60. Geburtstag / hrsg. von L. Fleishman, Ch. Gölz, A. A. Hansen-Löve. – Hamburg: Hamburg University Press, 2004. – P. 417–427. – URL: https://hup.sub.uni-hamburg.de/oa-pub/catalog/download/89/chapter-22/409?inline=1.
13. Эйхенбаум Б. М. Как сделана «Шинель» Гоголя // Эйхенбаум Б. М. О прозе: сборник статей. – Ленинград: Художественная литература, 1969. – С. 306–326. – URL: https://www.ruthenia.ru/volsky/etc/eichen-2.doc.