ZAMONAVIY RUS VA O‘ZBEK NASRIDA DOKUMENTALIZMNING O‘ZIGA XOSLIGI (QIYOSIY-ADABIY ASPEKT)
Kalit so‘zlar:
dokumentalizm, fakt adabiyoti, rus adabiyoti, o‘zbek adabiyoti, badiiy matn, tarixiy xotira, muallif pozitsiyasi, narrativ strategiyalar, qiyosiy adabiyotshunoslik.Annotatsiya
Maqolada zamonaviy rus va o‘zbek nasrida dokumentalizmning badiiy prinsip sifatidagi o‘ziga xosligi ko‘rib chiqiladi. Unda fakt va badiiy to‘qima o‘rtasidagi nisbat, muallif ishtirokining shakllari hamda tarixiy voqelikni badiiy matnda aks ettirish usullari tahlil qilinadi. Ikki adabiy an’anada dokumentalizmning qiyosiy-tipologik tahliliga alohida e’tibor qaratilib, umumiy qonuniyatlar va milliy-madaniy xususiyatlar aniqlanadi. Tadqiqotning nazariy asosini xorijiy, rus va o‘zbek adabiyotshunoslarining ishlari tashkil etib, bu dokumentalizmni estetik, kognitiv va axloqiy funksiyalarni birlashtiruvchi ko‘p qatlamli hodisa sifatida talqin etishga imkon beradi. Xulosa qilinishicha, dokumentalizm nafaqat janr xususiyati, balki tarixiy xotira va ijtimoiy voqelikni anglashga yo‘naltirilgan o‘ziga xos adabiy tafakkur turi sifatida namoyon bo‘ladi.
Iqtiboslar
1. Annoxina A. V. XX asr adabiyotida hujjatlilik. — Moskva: Nauka, 2012. — 256 b.
2. Ginzburg L. Ya. Psixologik nasr haqida. — Leningrad: Badiiy adabiyot, 1987. — 320 b.
3. Muratova M. D. O‘zbek adabiyotida hujjatli nasr. — Toshkent, 2015. — 180 b.
4. Paliyevsky P. V. Adabiyot nazariyasi. — Moskva: Vysshaya shkola, 1990. — 288 b.
5. Soljenitsin A. I. Ivan Denisovichning bir kuni. — Moskva: AST, 2006. — 189 b.
6. Sultanov T. I. O‘zbek nasrining milliy xususiyatlari. — Toshkent, 2010. — 210 b.
7. Uchyonnova V. V. Hujjatshunoslik asoslari. — Moskva: Aspekt Press, 2002. — 240 b.
8. Yavchunovskiy I. Ya. Hujjatli adabiyot: nazariya va amaliyot. — Moskva, 2001.— 220 b.
9. Hutcheon L. Postmodernizm poetikasi. — Nyu-York: Routledge, 1988. — 268 b.
10. Lejeune P. Avtobiografik pakt. — Parij: Seuil, 1975. — 356 b.
11. White H. Shakl mazmuni. — Baltimor: Johns Hopkins University Press, 1987. — 244 b.
