BO‘LAJAK SHIFOKORLARDA JARROHLIK QAROR QABUL QILISH KOMPETENSIYASINI SHAKLLANTIRISH METODIKASI
Kalit so‘zlar:
jarrohlik ta’limi, qaror qabul qilish kompetensiyasi, tibbiyot talabalari, simulyatsion ta’lim, muammoli o‘qitish (PBL), klinik fikrlash, keys-stadi, tibbiy pedagogika, kompetensiyaga asoslangan ta’lim, OSCE.Annotatsiya
Mazkur tadqiqot bo‘lajak shifokorlarda jarrohlik qaror qabul qilish kompetensiyasini shakllantirishning samarali pedagogik mexanizmlarini aniqlashga qaratilgan. Zamonaviy tibbiy ta’limda nazariy bilimlar bilan bir qatorda real klinik vaziyatlarda tezkor va to‘g‘ri qaror qabul qilish ko‘nikmalarini rivojlantirish zarurligi asoslab beriladi. Tadqiqot doirasida simulyatsion ta’lim, muammoli o‘qitish (PBL), keys-stadi va debrifing metodlarini o‘z ichiga olgan integratsiyalashgan model ishlab chiqildi va amaliyotga joriy etildi. Kvazi-eksperimental dizayn asosida 60 nafar talaba tajriba va nazorat guruhlariga ajratilib, ularning natijalari taqqoslandi. Baholashda OSCE, test sinovlari va klinik vaziyatli topshiriqlardan foydalanildi. Natijalar tajriba guruhida qaror qabul qilish kompetensiyasi sezilarli darajada oshganini (p < 0.001) ko‘rsatdi. Xususan, klinik fikrlash, differensial diagnostika va operativ taktika tanlash ko‘nikmalari yuqori darajada rivojlanganligi aniqlandi. Olingan natijalar innovatsion pedagogik yondashuvlarning an’anaviy metodlarga nisbatan ustunligini tasdiqlaydi hamda ularni tibbiy ta’lim tizimiga keng joriy etish zarurligini ko‘rsatadi.
Iqtiboslar
1. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti. Tibbiyot ta’limini rivojlantirish bo‘yicha qaror va farmonlar to‘plami. — Toshkent, 2020.
2. Muydinov F. F. Theoretical foundations for the development of media competence when preparing students for professional activities // The American. — 2023.
3. Muidinov F. F., Abdumanonov A. A. Cloud technologies in the educational process of medical universities // University Science: A Look into the Future. — 2020. — P. 784–786.
4. Abdullayev A. A., Karimov B. R. Tibbiyot ta’limida innovatsion pedagogik texnologiyalar // Pedagogika va tibbiyot integratsiyasi jurnali. — 2019. — Vol. 3, No. 1. — B. 45–52.
5. Yuldashev S. T., Rasulov N. X. Klinik tafakkurni rivojlantirishning zamonaviy usullari // Tibbiy ta’lim muammolari. — 2021. — Vol. 2, No. 4. — B. 33–38.
6. Tursunov F. M. Simulyatsion ta’lim asosida tibbiyot talabalarining amaliy ko‘nikmalarini shakllantirish // Oliy tibbiy ta’lim axborotnomasi. — 2022. — Vol. 1, No. 2. — B. 21–27.
7. Issenberg S. B., McGaghie W. C., Petrusa E. R., Gordon D. L., Scalese R. J. Features and uses of high-fidelity medical simulations // Medical Teacher. — 2005. — Vol. 27, No. 1. — P. 10–28.
8. Cook D. A., Hatala R., Brydges R., et al. Technology-enhanced simulation for health professions education // JAMA. — 2011. — Vol. 306, No. 9. — P. 978–988.
9. Schmidt H. G., Rotgans J. I., Yew E. H. The process of problem-based learning // Medical Education. — 2011. — Vol. 45, No. 8. — P. 792–806.
10. McLean S. F. Case-based learning and its application in medical education // Journal of Medical Education and Curricular Development. — 2016. — Vol. 3. — P. 39–49.
11. Rudolph J. W., Simon R., Dufresne R. L., Raemer D. B. Debriefing with good judgment // Simulation in Healthcare. — 2006. — Vol. 1, No. 1. — P. 49–55.
12. Harden R. M. Developments in outcome-based education // Medical Teacher. — 2002. — Vol. 24, No. 2. — P. 117–120.
